Conjugation of جنن
to madden, to infuriate, to drive insane Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَجْنِين |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَنَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَنَّنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَنَّنَ |
| نَحْنُ | جَنَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَنَّنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَنَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَنِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَنِّنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَنِّنُ |
| نَحْنُ | نُجَنِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَنِّنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَنِّنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَنِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَنِّنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَنِّنَ |
| نَحْنُ | نُجَنِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَنِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَنِّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَنِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَنِّنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَنِّنْ |
| نَحْنُ | نُجَنِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَنِّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَنِّنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَنِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَنِّنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَنَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَنَّنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَنَّنَتْ |
| نَحْنُ | جَنَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَنَّنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَنَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَنِّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَنِّنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُجَنِّنُ |
| نَحْنُ | نُجَنِّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَنِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَنِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَنِّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَنِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَنِّنَ |
| نَحْنُ | نُجَنِّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَنِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَنِّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَنِّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَنِّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَنِّنْ |
| نَحْنُ | نُجَنِّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَنِّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَنِّنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَنِّنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَنِّنَّ |