Conjugation of جنب
d͡ʒa.na.bato cause (one) to avoid (something or someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | جَنْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَنَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَنَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَنَبَ |
| نَحْنُ | جَنَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَنَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَنَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْنُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْنُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْنُبُ |
| نَحْنُ | نَجْنُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْنُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْنُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْنُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْنُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْنُبَ |
| نَحْنُ | نَجْنُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْنُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْنُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْنُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْنُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْنُبْ |
| نَحْنُ | نَجْنُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْنُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْنُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُجْنُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُجْنُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَنَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَنَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَنَبَتْ |
| نَحْنُ | جَنَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَنَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَنَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْنُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْنُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجْنُبُ |
| نَحْنُ | نَجْنُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْنُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْنُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْنُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْنُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْنُبَ |
| نَحْنُ | نَجْنُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْنُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْنُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْنُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْنُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْنُبْ |
| نَحْنُ | نَجْنُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْنُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْنُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُجْنُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُجْنُبْنَ |