Conjugation of جزم
to be positive, to assert Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | جَزْم |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَزَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَزَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَزَمَ |
| نَحْنُ | جَزَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَزَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَزَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْزِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْزِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْزِمُ |
| نَحْنُ | نَجْزِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْزِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْزِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْزِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْزِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْزِمَ |
| نَحْنُ | نَجْزِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْزِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْزِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْزِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْزِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْزِمْ |
| نَحْنُ | نَجْزِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْزِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْزِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِجْزِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِجْزِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَزَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَزَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَزَمَتْ |
| نَحْنُ | جَزَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَزَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَزَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْزِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْزِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجْزِمُ |
| نَحْنُ | نَجْزِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْزِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْزِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْزِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْزِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْزِمَ |
| نَحْنُ | نَجْزِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْزِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْزِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْزِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْزِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْزِمْ |
| نَحْنُ | نَجْزِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْزِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْزِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِجْزِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِجْزِمْنَ |