Conjugation of جرم
to charge with a crime, to declare a criminal Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | جَرْم |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَرَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَرَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَرَمَ |
| نَحْنُ | جَرَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَرَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَرَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْرِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْرِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْرِمُ |
| نَحْنُ | نَجْرِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْرِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْرِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْرِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْرِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْرِمَ |
| نَحْنُ | نَجْرِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْرِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْرِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْرِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْرِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْرِمْ |
| نَحْنُ | نَجْرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْرِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْرِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِجْرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِجْرِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَرَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَرَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَرَمَتْ |
| نَحْنُ | جَرَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَرَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَرَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْرِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْرِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجْرِمُ |
| نَحْنُ | نَجْرِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْرِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْرِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْرِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْرِمَ |
| نَحْنُ | نَجْرِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْرِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْرِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْرِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْرِمْ |
| نَحْنُ | نَجْرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْرِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِجْرِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِجْرِمْنَ |