Conjugation of جدف
to blaspheme Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | جَدْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَدَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَدَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَدَفَ |
| نَحْنُ | جَدَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَدَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَدَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْدِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْدِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْدِفُ |
| نَحْنُ | نَجْدِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْدِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْدِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْدِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْدِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْدِفَ |
| نَحْنُ | نَجْدِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْدِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْدِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْدِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْدِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَجْدِفْ |
| نَحْنُ | نَجْدِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْدِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْدِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِجْدِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِجْدِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَدَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَدَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَدَفَتْ |
| نَحْنُ | جَدَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَدَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَدَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَجْدِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْدِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجْدِفُ |
| نَحْنُ | نَجْدِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْدِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْدِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَجْدِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْدِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْدِفَ |
| نَحْنُ | نَجْدِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْدِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْدِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَجْدِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجْدِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَجْدِفْ |
| نَحْنُ | نَجْدِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجْدِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَجْدِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِجْدِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِجْدِفْنَ |