Conjugation of جاوز
to cross, to pass beyond Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُجَاوَزَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَاوَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَاوَزْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَاوَزَ |
| نَحْنُ | جَاوَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَاوَزْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَاوَزُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَاوِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَاوِزُ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَاوِزُ |
| نَحْنُ | نُجَاوِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَاوِزُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَاوِزُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَاوِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَاوِزَ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَاوِزَ |
| نَحْنُ | نُجَاوِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَاوِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَاوِزُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَاوِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَاوِزْ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَاوِزْ |
| نَحْنُ | نُجَاوِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَاوِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَاوِزُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَاوِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَاوِزُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَاوَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَاوَزْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَاوَزَتْ |
| نَحْنُ | جَاوَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَاوَزْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَاوَزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَاوِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَاوِزِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُجَاوِزُ |
| نَحْنُ | نُجَاوِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَاوِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَاوِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَاوِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَاوِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَاوِزَ |
| نَحْنُ | نُجَاوِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَاوِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَاوِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَاوِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَاوِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَاوِزْ |
| نَحْنُ | نُجَاوِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَاوِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَاوِزْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَاوِزِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَاوِزْنَ |