Conjugation of جابر
to treat with kindness, to be nice Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُجَابَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | جَابَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَابَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | جَابَرَ |
| نَحْنُ | جَابَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَابَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | جَابَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَابِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَابِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَابِرُ |
| نَحْنُ | نُجَابِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَابِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَابِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَابِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَابِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَابِرَ |
| نَحْنُ | نُجَابِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَابِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَابِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَابِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَابِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُجَابِرْ |
| نَحْنُ | نُجَابِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَابِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَابِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَابِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَابِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | جَابَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَابَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | جَابَرَتْ |
| نَحْنُ | جَابَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَابَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | جَابَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجَابِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَابِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُجَابِرُ |
| نَحْنُ | نُجَابِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَابِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَابِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجَابِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَابِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَابِرَ |
| نَحْنُ | نُجَابِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَابِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَابِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجَابِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجَابِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجَابِرْ |
| نَحْنُ | نُجَابِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجَابِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجَابِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | جَابِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | جَابِرْنَ |