Conjugation of ثكل
θa.ki.lato lose, to be bereft of, to be deprived of (a child, a friend, a loved one, etc.) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ثَكَل |
الْمَاضِي
| أَنَا | ثَكِلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ثَكِلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ثَكِلَ |
| نَحْنُ | ثَكِلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ثَكِلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ثَكِلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَثْكَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْكَلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْكَلُ |
| نَحْنُ | نَثْكَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْكَلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْكَلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَثْكَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْكَلَ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْكَلَ |
| نَحْنُ | نَثْكَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْكَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْكَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَثْكَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْكَلْ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْكَلْ |
| نَحْنُ | نَثْكَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْكَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْكَلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِثْكَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِثْكَلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ثَكِلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ثَكِلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ثَكِلَتْ |
| نَحْنُ | ثَكِلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ثَكِلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ثَكِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَثْكَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْكَلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَثْكَلُ |
| نَحْنُ | نَثْكَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْكَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْكَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَثْكَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْكَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَثْكَلَ |
| نَحْنُ | نَثْكَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْكَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْكَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَثْكَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْكَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَثْكَلْ |
| نَحْنُ | نَثْكَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْكَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْكَلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِثْكَلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِثْكَلْنَ |