Conjugation of ثبر
to damn, to condemn, to doom, to curse, to accurse Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ثَبْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | ثَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ثَبَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ثَبَرَ |
| نَحْنُ | ثَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ثَبَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ثَبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَثْبُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْبُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْبُرُ |
| نَحْنُ | نَثْبُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْبُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْبُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَثْبُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْبُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْبُرَ |
| نَحْنُ | نَثْبُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْبُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْبُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَثْبُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْبُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَثْبُرْ |
| نَحْنُ | نَثْبُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْبُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْبُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُثْبُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُثْبُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ثَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ثَبَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ثَبَرَتْ |
| نَحْنُ | ثَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ثَبَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ثَبَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَثْبُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْبُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَثْبُرُ |
| نَحْنُ | نَثْبُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْبُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْبُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَثْبُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْبُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَثْبُرَ |
| نَحْنُ | نَثْبُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْبُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْبُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَثْبُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثْبُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَثْبُرْ |
| نَحْنُ | نَثْبُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثْبُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَثْبُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُثْبُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُثْبُرْنَ |