مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَسُّع |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَسَّعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَسَّعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَسَّعَ |
| نَحْنُ | تَوَسَّعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَسَّعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَسَّعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَسَّعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَسَّعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَسَّعُ |
| نَحْنُ | نَتَوَسَّعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَسَّعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَسَّعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَسَّعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَسَّعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَسَّعَ |
| نَحْنُ | نَتَوَسَّعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَسَّعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَسَّعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَسَّعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَسَّعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَسَّعْ |
| نَحْنُ | نَتَوَسَّعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَسَّعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَسَّعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَسَّعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَسَّعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَسَّعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَسَّعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَسَّعَتْ |
| نَحْنُ | تَوَسَّعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَسَّعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَسَّعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَسَّعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَسَّعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَسَّعُ |
| نَحْنُ | نَتَوَسَّعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَسَّعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَسَّعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَسَّعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَسَّعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَسَّعَ |
| نَحْنُ | نَتَوَسَّعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَسَّعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَسَّعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَسَّعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَسَّعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَسَّعْ |
| نَحْنُ | نَتَوَسَّعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَسَّعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَسَّعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَسَّعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَسَّعْنَ |