مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَاقُف |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاقَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاقَفَ |
| نَحْنُ | تَوَاقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاقَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاقَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاقَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاقَفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاقَفُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاقَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاقَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاقَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاقَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاقَفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاقَفَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاقَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاقَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاقَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاقَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاقَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاقَفْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاقَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاقَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاقَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاقَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاقَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاقَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاقَفَتْ |
| نَحْنُ | تَوَاقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاقَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاقَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاقَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاقَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاقَفُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاقَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاقَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاقَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاقَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاقَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاقَفَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاقَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاقَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاقَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاقَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاقَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاقَفْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاقَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاقَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاقَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاقَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاقَفْنَ |