Conjugation of تواعد
to make mutual promises to meet; to go out; to date each other Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَاعُد |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاعَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاعَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاعَدَ |
| نَحْنُ | تَوَاعَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاعَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاعَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاعَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاعَدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاعَدُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاعَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاعَدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاعَدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاعَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاعَدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاعَدَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاعَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاعَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاعَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاعَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاعَدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاعَدْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاعَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاعَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاعَدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاعَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاعَدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاعَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاعَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاعَدَتْ |
| نَحْنُ | تَوَاعَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاعَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاعَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاعَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاعَدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاعَدُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاعَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاعَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاعَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاعَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاعَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاعَدَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاعَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاعَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاعَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاعَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاعَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاعَدْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاعَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاعَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاعَدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاعَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاعَدْنَ |