مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَاصٍ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاصَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاصَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاصَى |
| نَحْنُ | تَوَاصَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاصَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاصَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاصَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاصَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاصَى |
| نَحْنُ | نَتَوَاصَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاصَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاصَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاصَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاصَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاصَى |
| نَحْنُ | نَتَوَاصَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاصَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاصَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاصَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاصَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاصَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاصَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاصَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاصَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاصَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاصَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاصَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاصَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاصَتْ |
| نَحْنُ | تَوَاصَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاصَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاصَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاصَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاصَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاصَى |
| نَحْنُ | نَتَوَاصَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاصَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاصَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاصَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاصَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاصَى |
| نَحْنُ | نَتَوَاصَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاصَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاصَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاصَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاصَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاصَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاصَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاصَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاصَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاصَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاصَيْنَ |