مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَاثُب |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاثَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاثَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاثَبَ |
| نَحْنُ | تَوَاثَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاثَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاثَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاثَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاثَبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاثَبُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاثَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاثَبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاثَبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاثَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاثَبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاثَبَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاثَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاثَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاثَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاثَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاثَبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاثَبْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاثَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاثَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاثَبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاثَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاثَبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاثَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاثَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاثَبَتْ |
| نَحْنُ | تَوَاثَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاثَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاثَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاثَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاثَبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاثَبُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاثَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاثَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاثَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاثَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاثَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاثَبَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاثَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاثَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاثَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاثَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاثَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاثَبْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاثَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاثَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاثَبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاثَبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاثَبْنَ |