Conjugation of تهاجر
to separate oneself from others Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَهَاجُر |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَهَاجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهَاجَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهَاجَرَ |
| نَحْنُ | تَهَاجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهَاجَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَهَاجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَهَاجَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَاجَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَهَاجَرُ |
| نَحْنُ | نَتَهَاجَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَاجَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَاجَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَهَاجَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَاجَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَهَاجَرَ |
| نَحْنُ | نَتَهَاجَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَاجَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَاجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَهَاجَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَاجَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَهَاجَرْ |
| نَحْنُ | نَتَهَاجَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَاجَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَاجَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهَاجَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهَاجَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَهَاجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهَاجَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَهَاجَرَتْ |
| نَحْنُ | تَهَاجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهَاجَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَهَاجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَهَاجَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَاجَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَهَاجَرُ |
| نَحْنُ | نَتَهَاجَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَاجَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَاجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَهَاجَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَاجَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَهَاجَرَ |
| نَحْنُ | نَتَهَاجَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَاجَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَاجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَهَاجَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَهَاجَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَهَاجَرْ |
| نَحْنُ | نَتَهَاجَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَهَاجَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَهَاجَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهَاجَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهَاجَرْنَ |