Conjugation of تنسر
to break, to snap Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَنَسُّر |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَنَسَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَسَّرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنَسَّرَ |
| نَحْنُ | تَنَسَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَسَّرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَنَسَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَنَسَّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَسَّرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَنَسَّرُ |
| نَحْنُ | نَتَنَسَّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَسَّرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَسَّرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَنَسَّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَسَّرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَنَسَّرَ |
| نَحْنُ | نَتَنَسَّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَسَّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَسَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَنَسَّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَسَّرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَنَسَّرْ |
| نَحْنُ | نَتَنَسَّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَسَّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَسَّرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَسَّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَسَّرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَنَسَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَسَّرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَنَسَّرَتْ |
| نَحْنُ | تَنَسَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَسَّرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَنَسَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَنَسَّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَسَّرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَنَسَّرُ |
| نَحْنُ | نَتَنَسَّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَسَّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَسَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَنَسَّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَسَّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَنَسَّرَ |
| نَحْنُ | نَتَنَسَّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَسَّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَسَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَنَسَّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَسَّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَنَسَّرْ |
| نَحْنُ | نَتَنَسَّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَسَّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَسَّرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَسَّرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَسَّرْنَ |