Conjugation of تنافر
to disagree, to be incongruous, to be incompatible Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَنَافُر |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَنَافَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَافَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنَافَرَ |
| نَحْنُ | تَنَافَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَافَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَنَافَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَنَافَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَافَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَنَافَرُ |
| نَحْنُ | نَتَنَافَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَافَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَافَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَنَافَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَافَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَنَافَرَ |
| نَحْنُ | نَتَنَافَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَافَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَافَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَنَافَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَافَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَنَافَرْ |
| نَحْنُ | نَتَنَافَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَافَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَافَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَافَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَافَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَنَافَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَافَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَنَافَرَتْ |
| نَحْنُ | تَنَافَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَافَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَنَافَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَنَافَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَافَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَنَافَرُ |
| نَحْنُ | نَتَنَافَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَافَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَافَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَنَافَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَافَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَنَافَرَ |
| نَحْنُ | نَتَنَافَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَافَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَافَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَنَافَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَنَافَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَنَافَرْ |
| نَحْنُ | نَتَنَافَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَنَافَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَنَافَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنَافَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنَافَرْنَ |