Conjugation of تك
to tick Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَكّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكَّ |
| نَحْنُ | تَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتُكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُكُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُكُّ |
| نَحْنُ | نَتُكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُكُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُكُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُكَّ |
| نَحْنُ | نَتُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُكَّ |
| نَحْنُ | نَتُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُكُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَكَّتْ |
| نَحْنُ | تَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَكَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتُكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُكِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتُكُّ |
| نَحْنُ | نَتُكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْكُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَتُكَّ |
| نَحْنُ | نَتُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْكُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَتُكَّ |
| نَحْنُ | نَتُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْكُكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُتْكُكْنَ |