Conjugation of تعاصر
to exist in the same period of time Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَعَاصُر |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَعَاصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَاصَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعَاصَرَ |
| نَحْنُ | تَعَاصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعَاصَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَعَاصَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَعَاصَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَعَاصَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَعَاصَرُ |
| نَحْنُ | نَتَعَاصَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَعَاصَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَعَاصَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَعَاصَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَعَاصَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَعَاصَرَ |
| نَحْنُ | نَتَعَاصَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَعَاصَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَعَاصَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَعَاصَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَعَاصَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَعَاصَرْ |
| نَحْنُ | نَتَعَاصَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَعَاصَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَعَاصَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَاصَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعَاصَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَعَاصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَاصَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَعَاصَرَتْ |
| نَحْنُ | تَعَاصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعَاصَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَعَاصَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَعَاصَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَعَاصَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَعَاصَرُ |
| نَحْنُ | نَتَعَاصَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَعَاصَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَعَاصَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَعَاصَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَعَاصَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَعَاصَرَ |
| نَحْنُ | نَتَعَاصَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَعَاصَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَعَاصَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَعَاصَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَعَاصَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَعَاصَرْ |
| نَحْنُ | نَتَعَاصَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَعَاصَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَعَاصَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعَاصَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعَاصَرْنَ |