Conjugation of تضاد
ta.dˤaːd.dato be opposed to one another, to be contradictory, to contradict one another Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَضَادّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَضَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضَادَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَضَادَّ |
| نَحْنُ | تَضَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضَادَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَضَادُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَضَادُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَضَادُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَضَادُّ |
| نَحْنُ | نَتَضَادُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَضَادُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَضَادُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَضَادَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَضَادَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَضَادَّ |
| نَحْنُ | نَتَضَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَضَادُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَضَادُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَضَادَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَضَادَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَضَادَّ |
| نَحْنُ | نَتَضَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَضَادُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَضَادُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضَادُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَضَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضَادَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَضَادَّتْ |
| نَحْنُ | تَضَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضَادَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَضَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَضَادُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَضَادِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَضَادُّ |
| نَحْنُ | نَتَضَادُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَضَادَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَضَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَضَادَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَضَادِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَضَادَّ |
| نَحْنُ | نَتَضَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَضَادَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَضَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَضَادَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَضَادِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَضَادَّ |
| نَحْنُ | نَتَضَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَضَادَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَضَادَدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضَادِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضَادَدْنَ |