Conjugation of تشاد
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَشَادّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَشَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَادَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشَادَّ |
| نَحْنُ | تَشَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَادَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَشَادُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَشَادُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَادُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَادُّ |
| نَحْنُ | نَتَشَادُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَادُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَادُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَشَادَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَادَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَادَّ |
| نَحْنُ | نَتَشَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَادُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَادُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَشَادَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَادَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَادَّ |
| نَحْنُ | نَتَشَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَادُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَادُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَادُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَشَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَادَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَشَادَّتْ |
| نَحْنُ | تَشَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَادَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَشَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَشَادُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَادِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَادُّ |
| نَحْنُ | نَتَشَادُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَادَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَشَادَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَادِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَادَّ |
| نَحْنُ | نَتَشَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَادَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَشَادَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَادِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَادَّ |
| نَحْنُ | نَتَشَادَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَادَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَادَدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَادِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَادَدْنَ |