Conjugation of تسايف
to fight with swords Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَسَايُف |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَسَايَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسَايَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسَايَفَ |
| نَحْنُ | تَسَايَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسَايَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَسَايَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَسَايَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَايَفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَسَايَفُ |
| نَحْنُ | نَتَسَايَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَايَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَايَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَسَايَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَايَفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَسَايَفَ |
| نَحْنُ | نَتَسَايَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَايَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَايَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَسَايَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَايَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَسَايَفْ |
| نَحْنُ | نَتَسَايَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَايَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَايَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسَايَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسَايَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَسَايَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسَايَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَسَايَفَتْ |
| نَحْنُ | تَسَايَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسَايَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَسَايَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَسَايَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَايَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَسَايَفُ |
| نَحْنُ | نَتَسَايَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَايَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَايَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَسَايَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَايَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَسَايَفَ |
| نَحْنُ | نَتَسَايَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَايَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَايَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَسَايَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَايَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَسَايَفْ |
| نَحْنُ | نَتَسَايَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَايَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَايَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسَايَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسَايَفْنَ |