Conjugation of تساكن
to live together Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَسَاكُن |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَسَاكَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسَاكَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسَاكَنَ |
| نَحْنُ | تَسَاكَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسَاكَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَسَاكَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَسَاكَنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَاكَنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَسَاكَنُ |
| نَحْنُ | نَتَسَاكَنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَاكَنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَاكَنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَسَاكَنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَاكَنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَسَاكَنَ |
| نَحْنُ | نَتَسَاكَنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَاكَنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَاكَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَسَاكَنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَاكَنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَسَاكَنْ |
| نَحْنُ | نَتَسَاكَنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَاكَنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَاكَنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسَاكَنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسَاكَنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَسَاكَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسَاكَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَسَاكَنَتْ |
| نَحْنُ | تَسَاكَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسَاكَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَسَاكَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَسَاكَنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَاكَنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَسَاكَنُ |
| نَحْنُ | نَتَسَاكَنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَاكَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَاكَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَسَاكَنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَاكَنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَسَاكَنَ |
| نَحْنُ | نَتَسَاكَنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَاكَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَاكَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَسَاكَنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَسَاكَنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَسَاكَنْ |
| نَحْنُ | نَتَسَاكَنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَسَاكَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَسَاكَنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسَاكَنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسَاكَنَّ |