Conjugation of ترف
to spoil, to render effeminate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَرَف |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَرِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرِفَ |
| نَحْنُ | تَرِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَرِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتْرَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتْرَفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتْرَفُ |
| نَحْنُ | نَتْرَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْرَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْرَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتْرَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتْرَفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتْرَفَ |
| نَحْنُ | نَتْرَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْرَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْرَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتْرَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتْرَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتْرَفْ |
| نَحْنُ | نَتْرَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْرَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْرَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِتْرَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِتْرَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَرِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَرِفَتْ |
| نَحْنُ | تَرِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَرِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتْرَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتْرَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتْرَفُ |
| نَحْنُ | نَتْرَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْرَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْرَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتْرَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتْرَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتْرَفَ |
| نَحْنُ | نَتْرَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْرَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْرَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتْرَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتْرَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتْرَفْ |
| نَحْنُ | نَتْرَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْرَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْرَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِتْرَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِتْرَفْنَ |