Conjugation of ترادد
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَرَادُد |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَرَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرَادَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرَادَدَ |
| نَحْنُ | تَرَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرَادَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَرَادَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَرَادَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَادَدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَرَادَدُ |
| نَحْنُ | نَتَرَادَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَادَدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَرَادَدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَرَادَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَادَدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَرَادَدَ |
| نَحْنُ | نَتَرَادَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَادَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَرَادَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَرَادَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَادَدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَرَادَدْ |
| نَحْنُ | نَتَرَادَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَادَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَرَادَدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرَادَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرَادَدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَرَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرَادَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَرَادَدَتْ |
| نَحْنُ | تَرَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرَادَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَرَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَرَادَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَادَدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَرَادَدُ |
| نَحْنُ | نَتَرَادَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَادَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَرَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَرَادَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَادَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَرَادَدَ |
| نَحْنُ | نَتَرَادَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَادَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَرَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَرَادَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَادَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَرَادَدْ |
| نَحْنُ | نَتَرَادَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَادَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَرَادَدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرَادَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرَادَدْنَ |