Conjugation of تر
to become severed, to become cut off Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَرّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرَّ |
| نَحْنُ | تَرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتُرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُرُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُرُّ |
| نَحْنُ | نَتُرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُرُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُرُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتُرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُرَّ |
| نَحْنُ | نَتُرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتُرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُرَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُرَّ |
| نَحْنُ | نَتُرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُرُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَرَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَرَّتْ |
| نَحْنُ | تَرَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَرَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتُرُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُرِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتُرُّ |
| نَحْنُ | نَتُرُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْرُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْرُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتُرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَتُرَّ |
| نَحْنُ | نَتُرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْرُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْرُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتُرَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَتُرَّ |
| نَحْنُ | نَتُرَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتْرُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتْرُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُتْرُرْنَ |