Conjugation of تخوف
to be afraid Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَخَوُّف |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَخَوَّفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَوَّفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخَوَّفَ |
| نَحْنُ | تَخَوَّفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَوَّفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَخَوَّفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَخَوَّفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَوَّفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَخَوَّفُ |
| نَحْنُ | نَتَخَوَّفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَوَّفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَوَّفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَخَوَّفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَوَّفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَخَوَّفَ |
| نَحْنُ | نَتَخَوَّفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَوَّفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَوَّفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَخَوَّفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَوَّفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَخَوَّفْ |
| نَحْنُ | نَتَخَوَّفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَوَّفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَوَّفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَوَّفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَوَّفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَخَوَّفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَوَّفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَخَوَّفَتْ |
| نَحْنُ | تَخَوَّفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَوَّفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَخَوَّفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَخَوَّفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَوَّفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَخَوَّفُ |
| نَحْنُ | نَتَخَوَّفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَوَّفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَوَّفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَخَوَّفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَوَّفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَخَوَّفَ |
| نَحْنُ | نَتَخَوَّفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَوَّفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَوَّفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَخَوَّفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَوَّفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَخَوَّفْ |
| نَحْنُ | نَتَخَوَّفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَوَّفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَوَّفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَوَّفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَوَّفْنَ |