مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَخَادُم |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَخَادَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَادَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخَادَمَ |
| نَحْنُ | تَخَادَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَادَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَخَادَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَخَادَمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَادَمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَخَادَمُ |
| نَحْنُ | نَتَخَادَمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَادَمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَادَمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَخَادَمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَادَمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَخَادَمَ |
| نَحْنُ | نَتَخَادَمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَادَمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَادَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَخَادَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَادَمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَخَادَمْ |
| نَحْنُ | نَتَخَادَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَادَمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَادَمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَادَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَادَمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَخَادَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَادَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَخَادَمَتْ |
| نَحْنُ | تَخَادَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَادَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَخَادَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَخَادَمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَادَمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَخَادَمُ |
| نَحْنُ | نَتَخَادَمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَادَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَادَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَخَادَمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَادَمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَخَادَمَ |
| نَحْنُ | نَتَخَادَمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَادَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَادَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَخَادَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَادَمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَخَادَمْ |
| نَحْنُ | نَتَخَادَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَادَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَادَمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَادَمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَادَمْنَ |