Conjugation of تخابر
to inform one another, to notify one another Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَخَابُر |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَخَابَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَابَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَخَابَرَ |
| نَحْنُ | تَخَابَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَابَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَخَابَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَخَابَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَابَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَخَابَرُ |
| نَحْنُ | نَتَخَابَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَابَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَابَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَخَابَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَابَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَخَابَرَ |
| نَحْنُ | نَتَخَابَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَابَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَابَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَخَابَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَابَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَخَابَرْ |
| نَحْنُ | نَتَخَابَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَابَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَابَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَابَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَابَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَخَابَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَابَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَخَابَرَتْ |
| نَحْنُ | تَخَابَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَابَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَخَابَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَخَابَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَابَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَخَابَرُ |
| نَحْنُ | نَتَخَابَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَابَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَابَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَخَابَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَابَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَخَابَرَ |
| نَحْنُ | نَتَخَابَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَابَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَابَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَخَابَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَخَابَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَخَابَرْ |
| نَحْنُ | نَتَخَابَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَخَابَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَخَابَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَخَابَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَخَابَرْنَ |