Conjugation of تجبن
to caseate, to become cheese Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَجَبُّن |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَجَبَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجَبَّنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجَبَّنَ |
| نَحْنُ | تَجَبَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجَبَّنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَجَبَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَجَبَّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَجَبَّنُ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَجَبَّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَجَبَّنَ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَجَبَّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَجَبَّنْ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجَبَّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجَبَّنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَجَبَّنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجَبَّنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَجَبَّنَتْ |
| نَحْنُ | تَجَبَّنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجَبَّنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَجَبَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَجَبَّنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَجَبَّنُ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَجَبَّنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَجَبَّنَ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَجَبَّنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَجَبَّنْ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجَبَّنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجَبَّنَّ |