Conjugation of تجبر
to throw one’s weight around Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَجَبُّر |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَجَبَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجَبَّرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَجَبَّرَ |
| نَحْنُ | تَجَبَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجَبَّرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَجَبَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَجَبَّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَجَبَّرُ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَجَبَّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَجَبَّرَ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَجَبَّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَجَبَّرْ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجَبَّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجَبَّرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَجَبَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجَبَّرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَجَبَّرَتْ |
| نَحْنُ | تَجَبَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجَبَّرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَجَبَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَجَبَّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَجَبَّرُ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَجَبَّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَجَبَّرَ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَجَبَّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَجَبَّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَجَبَّرْ |
| نَحْنُ | نَتَجَبَّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَجَبَّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَجَبَّرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَجَبَّرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَجَبَّرْنَ |