Conjugation of تثبت
to verify, to ascertain Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَثَبُّت |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَثَبَّتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثَبَّتَّ |
| هُوَ / هِيَ | تَثَبَّتَ |
| نَحْنُ | تَثَبَّتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثَبَّتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَثَبَّتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَثَبَّتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَثَبَّتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَثَبَّتُ |
| نَحْنُ | نَتَثَبَّتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَثَبَّتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَثَبَّتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَثَبَّتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَثَبَّتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَثَبَّتَ |
| نَحْنُ | نَتَثَبَّتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَثَبَّتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَثَبَّتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَثَبَّتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَثَبَّتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَثَبَّتْ |
| نَحْنُ | نَتَثَبَّتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَثَبَّتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَثَبَّتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثَبَّتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثَبَّتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَثَبَّتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثَبَّتِّ |
| هُوَ / هِيَ | تَثَبَّتَتْ |
| نَحْنُ | تَثَبَّتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثَبَّتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَثَبَّتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَثَبَّتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَثَبَّتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَثَبَّتُ |
| نَحْنُ | نَتَثَبَّتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَثَبَّتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَثَبَّتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَثَبَّتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَثَبَّتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَثَبَّتَ |
| نَحْنُ | نَتَثَبَّتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَثَبَّتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَثَبَّتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَثَبَّتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَثَبَّتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَثَبَّتْ |
| نَحْنُ | نَتَثَبَّتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَثَبَّتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَثَبَّتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَثَبَّتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَثَبَّتْنَ |