Conjugation of تترس
to shield oneself from Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَتَرُّس |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَتَرَّسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَّسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَرَّسَ |
| نَحْنُ | تَتَرَّسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَّسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَتَرَّسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَتَرَّسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَتَرَّسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَتَرَّسُ |
| نَحْنُ | نَتَتَرَّسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَتَرَّسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَتَرَّسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَتَرَّسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَتَرَّسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَتَرَّسَ |
| نَحْنُ | نَتَتَرَّسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَتَرَّسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَتَرَّسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَتَرَّسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَتَرَّسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَتَرَّسْ |
| نَحْنُ | نَتَتَرَّسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَتَرَّسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَتَرَّسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَّسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَّسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَتَرَّسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَّسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَرَّسَتْ |
| نَحْنُ | تَتَرَّسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَّسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَتَرَّسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَتَرَّسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَتَرَّسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَتَرَّسُ |
| نَحْنُ | نَتَتَرَّسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَتَرَّسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَتَرَّسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَتَرَّسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَتَرَّسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَتَرَّسَ |
| نَحْنُ | نَتَتَرَّسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَتَرَّسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَتَرَّسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَتَرَّسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَتَرَّسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَتَرَّسْ |
| نَحْنُ | نَتَتَرَّسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَتَرَّسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَتَرَّسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَرَّسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَرَّسْنَ |