Conjugation of تاه
to wander in mind, to be confused in mind, to be absent-minded Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوْه |
الْمَاضِي
| أَنَا | تُهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَاهَ |
| نَحْنُ | تُهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَاهُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتُوهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوهُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُوهُ |
| نَحْنُ | نَتُوهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُوهُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُوهُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتُوهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوهَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُوهَ |
| نَحْنُ | نَتُوهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُوهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُوهُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتُهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُهْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُهْ |
| نَحْنُ | نَتُهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُوهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُوهُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تُهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَاهَتْ |
| نَحْنُ | تُهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تُهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتُوهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوهِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتُوهُ |
| نَحْنُ | نَتُوهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتُوهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتُوهَ |
| نَحْنُ | نَتُوهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتُهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتُهْ |
| نَحْنُ | نَتُهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُهْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْنَ |