مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوْق |
الْمَاضِي
| أَنَا | تُقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَاقَ |
| نَحْنُ | تُقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَاقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتُوقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُوقُ |
| نَحْنُ | نَتُوقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُوقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُوقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتُوقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُوقَ |
| نَحْنُ | نَتُوقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُوقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُوقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتُقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتُقْ |
| نَحْنُ | نَتُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُوقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُوقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تُقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَاقَتْ |
| نَحْنُ | تُقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتُوقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتُوقُ |
| نَحْنُ | نَتُوقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتُوقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتُوقَ |
| نَحْنُ | نَتُوقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتُقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتُوقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتُقْ |
| نَحْنُ | نَتُقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتُقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتُقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقْنَ |