Conjugation of تارب
to match in age, to be contemporary to Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُتَارَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَارَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَارَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَارَبَ |
| نَحْنُ | تَارَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَارَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَارَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُتَارِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَارِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُتَارِبُ |
| نَحْنُ | نُتَارِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَارِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَارِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُتَارِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَارِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُتَارِبَ |
| نَحْنُ | نُتَارِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَارِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَارِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُتَارِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَارِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُتَارِبْ |
| نَحْنُ | نُتَارِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَارِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَارِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَارِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَارِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَارَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَارَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَارَبَتْ |
| نَحْنُ | تَارَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَارَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَارَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُتَارِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَارِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُتَارِبُ |
| نَحْنُ | نُتَارِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَارِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَارِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُتَارِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَارِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُتَارِبَ |
| نَحْنُ | نُتَارِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَارِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَارِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُتَارِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتَارِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُتَارِبْ |
| نَحْنُ | نُتَارِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتَارِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتَارِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَارِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَارِبْنَ |