Conjugation of تآوى
to gather together Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَآوٍ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَآوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَآوَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَآوَى |
| نَحْنُ | تَآوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَآوَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَآوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَآوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَآوَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَآوَى |
| نَحْنُ | نَتَآوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَآوَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَآوَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَآوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَآوَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَآوَى |
| نَحْنُ | نَتَآوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَآوَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَآوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَآوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَآوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَآوَ |
| نَحْنُ | نَتَآوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَآوَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَآوَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَآوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَآوَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَآوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَآوَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَآوَتْ |
| نَحْنُ | تَآوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَآوَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَآوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَآوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَآوَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَآوَى |
| نَحْنُ | نَتَآوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَآوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَآوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَآوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَآوَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَآوَى |
| نَحْنُ | نَتَآوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَآوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَآوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَآوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَآوَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَآوَ |
| نَحْنُ | نَتَآوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَآوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَآوَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَآوَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَآوَيْنَ |