Conjugation of بول
to cause to urinate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَبْوِيل |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَوَّلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوَّلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَوَّلَ |
| نَحْنُ | بَوَّلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوَّلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَوَّلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَوِّلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّلُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَوِّلُ |
| نَحْنُ | نُبَوِّلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَوِّلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّلَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَوِّلَ |
| نَحْنُ | نُبَوِّلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَوِّلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّلْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَوِّلْ |
| نَحْنُ | نُبَوِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوِّلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَوَّلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوَّلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَوَّلَتْ |
| نَحْنُ | بَوَّلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوَّلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَوَّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَوِّلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَوِّلُ |
| نَحْنُ | نُبَوِّلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَوِّلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَوِّلَ |
| نَحْنُ | نُبَوِّلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَوِّلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَوِّلْ |
| نَحْنُ | نُبَوِّلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوِّلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوِّلْنَ |