Conjugation of بور
to let lie fallow, to leave uncultivated, to leave unsown Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَبْوِير |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَوَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوَّرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَوَّرَ |
| نَحْنُ | بَوَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوَّرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَوَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَوِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَوِّرُ |
| نَحْنُ | نُبَوِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَوِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَوِّرَ |
| نَحْنُ | نُبَوِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَوِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَوِّرْ |
| نَحْنُ | نُبَوِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوِّرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَوَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوَّرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَوَّرَتْ |
| نَحْنُ | بَوَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوَّرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَوَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَوِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَوِّرُ |
| نَحْنُ | نُبَوِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَوِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَوِّرَ |
| نَحْنُ | نُبَوِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَوِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَوِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَوِّرْ |
| نَحْنُ | نُبَوِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَوِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَوِّرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَوِّرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَوِّرْنَ |