Conjugation of بنج
to anesthetize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَبْنِيج |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَنَّجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَنَّجْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَنَّجَ |
| نَحْنُ | بَنَّجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَنَّجْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَنَّجُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَنِّجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَنِّجُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَنِّجُ |
| نَحْنُ | نُبَنِّجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَنِّجُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَنِّجُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَنِّجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَنِّجَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَنِّجَ |
| نَحْنُ | نُبَنِّجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَنِّجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَنِّجُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَنِّجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَنِّجْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَنِّجْ |
| نَحْنُ | نُبَنِّجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَنِّجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَنِّجُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَنِّجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَنِّجُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَنَّجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَنَّجْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَنَّجَتْ |
| نَحْنُ | بَنَّجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَنَّجْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَنَّجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَنِّجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَنِّجِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَنِّجُ |
| نَحْنُ | نُبَنِّجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَنِّجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَنِّجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَنِّجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَنِّجِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَنِّجَ |
| نَحْنُ | نُبَنِّجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَنِّجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَنِّجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَنِّجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَنِّجِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَنِّجْ |
| نَحْنُ | نُبَنِّجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَنِّجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَنِّجْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَنِّجِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَنِّجْنَ |