Conjugation of بطش
to attack with violence, to fall upon, to bear down on Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَطْش |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَطَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَطَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَطَشَ |
| نَحْنُ | بَطَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَطَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَطَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْطُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْطُشُ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْطُشُ |
| نَحْنُ | نَبْطُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْطُشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْطُشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْطُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْطُشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْطُشَ |
| نَحْنُ | نَبْطُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْطُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْطُشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْطُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْطُشْ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْطُشْ |
| نَحْنُ | نَبْطُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْطُشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْطُشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُبْطُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْطُشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَطَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَطَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَطَشَتْ |
| نَحْنُ | بَطَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَطَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَطَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْطُشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْطُشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبْطُشُ |
| نَحْنُ | نَبْطُشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْطُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْطُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْطُشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْطُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْطُشَ |
| نَحْنُ | نَبْطُشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْطُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْطُشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْطُشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْطُشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْطُشْ |
| نَحْنُ | نَبْطُشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْطُشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْطُشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُبْطُشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْطُشْنَ |