مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَشّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَشِشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَشِشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَشَّ |
| نَحْنُ | بَشِشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَشِشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَشُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبَشُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَشُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبَشُّ |
| نَحْنُ | نَبَشُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبَشُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبَشُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبَشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَشَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبَشَّ |
| نَحْنُ | نَبَشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبَشُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبَشُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبَشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَشَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبَشَّ |
| نَحْنُ | نَبَشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبَشُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبَشُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَشُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَشِشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَشِشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَشَّتْ |
| نَحْنُ | بَشِشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَشِشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَشِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبَشُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَشِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبَشُّ |
| نَحْنُ | نَبَشُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْشَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْشَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبَشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَشِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبَشَّ |
| نَحْنُ | نَبَشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْشَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْشَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبَشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبَشِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبَشَّ |
| نَحْنُ | نَبَشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْشَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْشَشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَشِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْشَشْنَ |