مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَبْخِيس |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَخَّسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَخَّسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَخَّسَ |
| نَحْنُ | بَخَّسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَخَّسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَخَّسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَخِّسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَخِّسُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَخِّسُ |
| نَحْنُ | نُبَخِّسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَخِّسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَخِّسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَخِّسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَخِّسَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَخِّسَ |
| نَحْنُ | نُبَخِّسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَخِّسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَخِّسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَخِّسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَخِّسْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَخِّسْ |
| نَحْنُ | نُبَخِّسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَخِّسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَخِّسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَخِّسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَخِّسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَخَّسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَخَّسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَخَّسَتْ |
| نَحْنُ | بَخَّسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَخَّسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَخَّسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَخِّسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَخِّسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَخِّسُ |
| نَحْنُ | نُبَخِّسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَخِّسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَخِّسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَخِّسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَخِّسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَخِّسَ |
| نَحْنُ | نُبَخِّسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَخِّسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَخِّسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَخِّسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَخِّسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَخِّسْ |
| نَحْنُ | نُبَخِّسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَخِّسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَخِّسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَخِّسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَخِّسْنَ |