Conjugation of بحبح
baħ.ba.ħato become well off, to become opulent, to lead a comfortable life Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَحْبَحَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَحْبَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَحْبَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَحْبَحَ |
| نَحْنُ | بَحْبَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَحْبَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَحْبَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَحْبِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَحْبِحُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَحْبِحُ |
| نَحْنُ | نُبَحْبِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَحْبِحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَحْبِحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَحْبِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَحْبِحَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَحْبِحَ |
| نَحْنُ | نُبَحْبِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَحْبِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَحْبِحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَحْبِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَحْبِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَحْبِحْ |
| نَحْنُ | نُبَحْبِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَحْبِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَحْبِحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَحْبِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَحْبِحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَحْبَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَحْبَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَحْبَحَتْ |
| نَحْنُ | بَحْبَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَحْبَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَحْبَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَحْبِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَحْبِحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَحْبِحُ |
| نَحْنُ | نُبَحْبِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَحْبِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَحْبِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَحْبِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَحْبِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَحْبِحَ |
| نَحْنُ | نُبَحْبِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَحْبِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَحْبِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَحْبِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَحْبِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَحْبِحْ |
| نَحْنُ | نُبَحْبِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَحْبِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَحْبِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَحْبِحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَحْبِحْنَ |