مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَوْظ |
الْمَاضِي
| أَنَا | بُظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَاظَ |
| نَحْنُ | بُظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بُظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَاظُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُوظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُوظُ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُوظُ |
| نَحْنُ | نَبُوظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُوظُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُوظُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُوظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُوظَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُوظَ |
| نَحْنُ | نَبُوظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُوظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُوظُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُظْ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُظْ |
| نَحْنُ | نَبُظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُوظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُوظُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بُوظُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بُظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَاظَتْ |
| نَحْنُ | بُظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بُظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بُظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُوظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُوظِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبُوظُ |
| نَحْنُ | نَبُوظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُوظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُوظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُوظَ |
| نَحْنُ | نَبُوظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُوظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُظْ |
| نَحْنُ | نَبُظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُوظِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بُظْنَ |