Conjugation of بات
to continue doing, keep doing, stick to Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مَبِيت |
الْمَاضِي
| أَنَا | بِتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بِتَّ |
| هُوَ / هِيَ | بَاتَ |
| نَحْنُ | بِتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بِتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَاتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبِيتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَبِيتُ |
| نَحْنُ | نَبِيتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبِيتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبِيتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبِيتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبِيتَ |
| نَحْنُ | نَبِيتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبِيتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبِيتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبِتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَبِتْ |
| نَحْنُ | نَبِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبِيتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبِيتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بِيتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بِتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بِتِّ |
| هُوَ / هِيَ | بَاتَتْ |
| نَحْنُ | بِتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بِتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبِيتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبِيتُ |
| نَحْنُ | نَبِيتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبِيتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبِيتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبِيتَ |
| نَحْنُ | نَبِيتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبِيتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبِتْ |
| نَحْنُ | نَبِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بِيتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بِتْنَ |