Conjugation of أهلك
to make perish; to destroy, to extinguish Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِهْلَاك |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَهْلَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْلَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَهْلَكَ |
| نَحْنُ | أَهْلَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْلَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَهْلَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهْلِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْلِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يُهْلِكُ |
| نَحْنُ | نُهْلِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْلِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْلِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهْلِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْلِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يُهْلِكَ |
| نَحْنُ | نُهْلِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْلِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْلِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهْلِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْلِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يُهْلِكْ |
| نَحْنُ | نُهْلِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْلِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْلِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْلِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْلِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَهْلَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْلَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَهْلَكَتْ |
| نَحْنُ | أَهْلَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْلَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَهْلَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهْلِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْلِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهْلِكُ |
| نَحْنُ | نُهْلِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْلِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْلِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهْلِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْلِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهْلِكَ |
| نَحْنُ | نُهْلِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْلِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْلِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهْلِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهْلِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهْلِكْ |
| نَحْنُ | نُهْلِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهْلِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهْلِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَهْلِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَهْلِكْنَ |