Conjugation of انكفأ
to retreat, to withdraw, to fall back Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْكِفَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْكَفَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَفَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْكَفَأَ |
| نَحْنُ | اِنْكَفَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَفَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْكَفَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَفِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفِئُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَفِئُ |
| نَحْنُ | نَنْكَفِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفِئُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفِئُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَفِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفِئَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَفِئَ |
| نَحْنُ | نَنْكَفِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفِئُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَفِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفِئْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَفِئْ |
| نَحْنُ | نَنْكَفِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفِئُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَفِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَفِئُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْكَفَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَفَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْكَفَأَتْ |
| نَحْنُ | اِنْكَفَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَفَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْكَفَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَفِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفِئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَفِئُ |
| نَحْنُ | نَنْكَفِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَفِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَفِئَ |
| نَحْنُ | نَنْكَفِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَفِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَفِئْ |
| نَحْنُ | نَنْكَفِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفِئْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَفِئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَفِئْنَ |