Conjugation of انكف
to give up, to refrain from, to leave off, to quit, to abstain, to cease, to forbear Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْكِفَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْكَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَفَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْكَفَّ |
| نَحْنُ | اِنْكَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَفَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْكَفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَفُّ |
| نَحْنُ | نَنْكَفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَفَّ |
| نَحْنُ | نَنْكَفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَفَّ |
| نَحْنُ | نَنْكَفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَفُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْكَفَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَفَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْكَفَّتْ |
| نَحْنُ | اِنْكَفَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَفَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْكَفَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَفُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَفُّ |
| نَحْنُ | نَنْكَفُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَفَّ |
| نَحْنُ | نَنْكَفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَفَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَفِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَفَّ |
| نَحْنُ | نَنْكَفَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَفِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَفِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَفِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَفِفْنَ |