Conjugation of انكسر
to break; to shatter Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْكِسَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْكَسَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَسَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْكَسَرَ |
| نَحْنُ | اِنْكَسَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَسَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْكَسَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَسِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَسِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَسِرُ |
| نَحْنُ | نَنْكَسِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَسِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَسِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَسِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَسِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَسِرَ |
| نَحْنُ | نَنْكَسِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَسِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَسِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَسِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَسِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْكَسِرْ |
| نَحْنُ | نَنْكَسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَسِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَسِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَسِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْكَسَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَسَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْكَسَرَتْ |
| نَحْنُ | اِنْكَسَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَسَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْكَسَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْكَسِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَسِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَسِرُ |
| نَحْنُ | نَنْكَسِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَسِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْكَسِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَسِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَسِرَ |
| نَحْنُ | نَنْكَسِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَسِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْكَسِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْكَسِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْكَسِرْ |
| نَحْنُ | نَنْكَسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْكَسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْكَسِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْكَسِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْكَسِرْنَ |